ný síða í bili http://regndropi.blogspot.com ...ég er orðin þreytt á þessari.

kíkið á hana

kv. tinna, búkolla no more.

eftir langa bílferð til skagastrandar:

• mikil löngun í nammi og sjónvarpsgláp.

eftir langa gönguferð á skagaströnd:

• mikil löngun í meira þol, hreysti og líkamsrækt.

eftir helgina:

• mikil löngun til þess að leggjast upp í rúm með vælið í coldplay í eyrunum.

eftir fyrirlesturinn hjá áslaugu vinkonu minni áðan:

• mikil löngun til þess að sofa eins og þyrnirós í heila öld þangað til myndarlegur prins birtist og kyssir mig.

eftir þetta blogg:

• mikil löngun til þess að gera eitthvað af ofantöldu.

ekki það að ég sé að kvarta.

skagastrandarferð er áætluð á morgun. vúhú.  "þar er fjörið, þar er fjörið, þar er fjör í ræsisröri..." sungu fyllubytturnar í fuglastríðinu í flumbruskógi, uglan, hænurnar og mávarnir ...og mér finnst þetta mjög viðeigandi.

allt gengur sinn vanagang, dóri grætur þyrlur og þotur, valgerður mjakast lengra ofan í álkviksyndið og mér líður ágætlega.

lenti fyrir aftan bíl áðan á ljósum, ágætis bíl, fiat uno sem er mjög hipp og kúl.  eigandi bifreiðarinnar hafði límt í afturrúðuna miða sem á stóð: "ég þarf allavega ekki að taka strætó!!!!!"  ...mikið er ég sammála.

næsta vika er seinasta vika fyrir próf, sumarfiðrildin eru sest að í maganum á mér og fara líklega ekkert fyrr en í ágúst. 

nú erum við búin að búa í funalindinni í u.þ.b. hálft ár og það eru komnir ýmsir fastir liðir í heimilislífið.  við stunduðum á tímabili miklar rannsóknir á strætósókn í hverfinu... upphrópanir eins og "hah, það er einn í strætó"  voru nokkuð algengar um tíma. en... við höfum hins vegar gefist upp á þessum rannsóknum því að þær eru einfaldlega ekkert spennandi... það eru aldrei fleiri en tveir í strætó. 

nýjasta áhugamál fjölskyldunnar eru klósettferðir kallsins uppi.  ég veit að þetta hljómar nokkuð furðulega en af einhverjum ástæðum bergmálar í íbúðinni okkar þegar kallinn fyrir ofan okkur skvettir úr honum.  það getur vel verið að þetta sé ósköp eðlilegur hluti þess að búa í blokk, en okkur sveitamönnunum finnst þetta nokkuð áhugavert.  við erum búin að koma með nokkrar kenningar um það hvers vegna bunuhljóðið heyrist svo vel, t.d. er ég viss um að hann loki aldrei hurðinni á meðan. 

það er því orðið heimilslegt og þægilega kunnuglegt þegar öll fjölskyldan hefur komið sér vel fyrir fyrir framan sjónvarpið, drunurnar byrja og einhver segir "ahh... þarna byrjar hann", og svo hlæjum við öll þó það sé auðvitað ekkert fyndið og eðlilegast í heimi að maðurinn í íbúðinni fyrir ofan okkur pissi eins og restin af mannkyninu.

p.s. var að troða inn myndum síðan á blótinu... mikill dugnaður.

...jamm það er föstudagur olræt... hvað er planið?  planið er ekkert.  og miðað við andann sem ríkir... í mér... þá stefnir í það að skýringarnar með þinglýsingarlögunum verði frumlesnar fyrir próf.  ég held alltaf (á ca. viku fresti) að eignarétturinn hafi náð efst upp á fjalls-topp hins leiðinlega... en hann kemur mér á óvart í hverri viku... oó.

eitt sem ég get ekki látið hjá líða að tala um... biblía fallega fólksins og gillzenegger.  ég hef nú ekki gerst svo fræg að lesa þessa blessuðu "bók", enda eru vaxtarækt og ljósabekkjanotkun svo sem ekki ofarlega á mínu áhugasviði.  væri samt gaman að kíkja á þetta svo maður gæti nú komið með almennilega skoðun. ...en svo ég troði mínum skoðunum nú aðeins upp á ykkur þá er gillzenegger að mínu mati á sama plani og tómatabrandarinn víðfrægi, það er búið að segja hann of oft og hann er einfaldlega ekki fyndinn lengur (spurning hvort hann "gillz" hafi nokkurntíman verið fyndinn?), og vil ég til stuðnings máli mínu vitna í skíta-á-sig/skeina-sig brandarann.

svúpp... hah... skólinn að verða búinn... fyrir utan próf og vinnuvikur þ.e. og örvæntingarfull leit að góðri sumarvinnu heldur áfram... búin að komast að það að gera atvinnuumsókn er ekki jafn auðvelt og maður heldur.  ...það er allt allt miklu miklu auðveldara fyrir norðan.. blaue...

Að sigra heiminn

Að sigra heiminn er eins og að spila á spil
með spekingslegum svip og taka í nefið.

(Og allt með glöðu geði
er gjarna sett að veði).

Og þótt þú tapir, það gerir ekkert til,
því það er nefnilega vitlaust gefið.

Steinn Steinarr

mér finnst eins og ég sé að sigra heiminn... lífið er eintómt bros þessa dagana.

- er bara reyna minna mig á að það er ekki alltaf þannig  

allir fætur á jörðinni ha?  (í augnablikinu eru þeir á stóru rósrauðu skýi sem ilmar eins og appelsínublóm).

þessi helgi var sannkallað blast from the past... ég hélt að ég myndi aldrei aldrei aftur upplifa "djamm" eins og old times... og þá er ég ekki að tala um old times eins og sauðárkrókur heldur old times eins og skagaströnd í grunnskóla... ójá... sumt breytist ekki nema fyrir utan tennur haha. 

annars merkúr&steypustöðin ekkert í fréttum af mér. 

tinna 11-13 vúhú!

ný tilfinning... þegar ég lyfti upp nýju fjarstýringunni okkar... völd... mér fannst ég ótrúlega valdamikil... undir minni stjórn voru allt í einu yfir 60 sjónvarpsstöðvar, aðgangur að "videoleigu nútímans" og einhversskonar internet eitthvað (sem ég nennti ekki að kynna mér neitt sérstaklega).  lífið er gott.  aaaa...

 ég fór á bókamarkaðinn í perlunni áðan.  fyrir mig að skoða barna- og unglingabóka deildina er eins og heimsækja gamla vini, nördið sem ég er.  ég las allt... ég var alæta á bækur, ég er því miður ekki lengur alæta á bækur.   ég er orðin picky.

núna ætla ég að vera mjög djörf og hætta mér út á hættulegar slóðir.  rakst á fyrirsögn um daginn á vísi.is:  "gullæði á norðurlandi".  mér finnst þessi fyrirsögn lýsa ástandinu nokkuð vel, þetta er ekkert annað en æði.  fólk er farið að treysta á álver í blindni.  fólk er farið að sjá álver í hyllingum.  fólk er farið að halda að álver leysi öll vandamál.  "ál er málið" er nýjasta slagorð þeirra húsvíkinga.  er ál málið?  áfram mengun og náttúruspjöll? er álver langtímalausn? hvað með kyoto bókunina? hversu mörg álver þarf eiginlega til að metta landann? 

ég er farin að sjá túristaferðir á íslandi eftir 25 ár fyrir mér... "og hér til vinstri sjáum við álverið í straumsvík, stækkað og betrumbætt árið 2007.  nú verður stefnan tekin til þorlákshafnar þar sem getur að líta álverið í helguvík sem er mjög framúrstefnulegt, byggt árið..." o.s.frv.  framtíðin er björt ha? 

hakkið mig endilega í spað ef þið eruð ósammála... núna ætla ég að gefa skít í þinglýsingalögin og hringa mig saman upp í rúmi með nýkeypta bók...

ég get ekki beðið eftir að þessi önn verði búin...  ég get ekki beðið eftir því að hafa lokið eignarétti og félagarétti... ég get ekki beðið eftir að næsta önn byrji... og svo þar næsta og og og já...

en fyrst er það sumarið... hvað í fjandanum á ég að gera í sumar? mig langar í ævintýri (fyrir prinsessuna í mér)... en mig langar meira í eitthvað sem er þroskandi (segi þetta til að líta út fyrir að vera gáfuð hahaha... nice try?) ...mig langar samt mest í eitthvað sem er vel borgað (og sannleikurinn kom í ljós)  vill einhver ráða mig í vinnu?  sem er skemmtileg?  og borga mér ógeðslega mikið fyrir?  já ég er bjartsýn í dag.

í dag tók ég þátt í mestu kennarasleikjuhegðun sem ég hef nokkurn tíman tekið þátt í... mér finnst ég reyndar aldrei hafa verið kennarasleikja áður en ég er viss um að sumum finnst annað og það gæti verið rétt hjá þeim... svei þeim.

lee ætlar að koma um helgina... verst að debetkortið mitt er við það að gefa upp öndina... gæti svo sem bjargað því með einu samtali... samviskan segir því miður nei við þeim aðgerðum... hmm... hvenær hefur samviskan vinninginn?

boink.

hausinn á mér er tómur.  ég tæmdi hann í dag og það aðeins á rúmlega fjórum klst.  samningaréttarpróf og félagaréttartími í eftirmat hjá áslaugu vinkonu minni (sem talar ekki í "mækinn" heldur andar í hann) ... namm... ég er mjög södd. 

ég hef eignast ýmislegt á síðustu dögum, t.d. stalker, debetkort með timburmenn, stolt af brjálaða hárinu mínu og sálarró svo að eitthvað sé nefnt.  ég komst að því í gær að ég er líka búin að eignast lítinn ráðunaut sem ekki aðeins veitir ráð heldur tekur líka ákvarðanir, bannar klósettferðir og öll óráðleg samtöl.  ég er s.s. orðin mjög rík manneskja.

takk fyrir mig takk takk.

...ég verð að viðurkenna að ég var ekki sú heppna sem fékk að heyra þessa rosalegu línu í gær.  ég var hins vegar vitni og sökum þess hversu hræðileg pick-up lína þetta er ákvað ég að leyfa henni að fljóta með.  það gæti enginn sagt þetta nema frakki.

ég fór á árshátið lögréttu í gær á hótel sögu.  takið eftir - fyrsti skólaviðburðurinn sem ég hef farið á (ég er félagsskítur).  það var ágætt.  gaman að sjá alla svona fínt dressaða,  aðeins kennda, að dansa.  maturinn var líka ágætur, þó mér hafi tekist að leyfa einhverju af hverjum einasta diski (ég er gikkur).  skemmtiatriðin voru líka ágæt.  allt var líka ágætt. 

próf í samningarétti á mánudagsmorgun.  vúhú.  ég væri alveg til í að eyða þessum degi (og tveimur næstu) öðruvísi en að velta mér upp úr þriðjamannslöggerningum og öðru álíka.  ég er samt ekkert svo þunn.  ég var ekkert í rúst þegar ég vaknaði eins og ég er stundum.  debetkortið mitt hins vegar er í rúst.  ég held að það sé með rosalega timburmenn.  ...svo mikla timburmenn að það þurfi að hvíla sig fram í apríl, sofa úr sér.  ég hef verið að hugleiða að leggja það jafn vel inn á heilsuhælið í hveragerði.  einhver þarf að passa það og hjúkra því, en ég virðist ekki vera fær um að vera í því hlutverki.

dásamleg uppgötvun.  yndisleg uppgötvun.  ég á stalker.  ójá... og ég er:

a. hoppandi af gleði og spenntari en fiðlubogi.

b. hálf taugaveikluð að íhuga mögulegar flóttaleiðir.

c. næsta silvía nótt, ég er svo ógeðslega töff skiluru.

þeir sem völdu lið b. höfðu rétt fyrir sér. ég er amk ekki hoppandi, það eru engir fiðlubogar í augsýn, töff er ég ekki og ég hef því miður ekki efni á því að ráða lífverði.  lífið er sjúklega erfitt sem sagt.  en samt pínu skemmtilegt. 

það hefði nú verið gaman að skella sér norður á næstunni og taka eina "afslöppunar" helgi en ég er ekki að sjá það gerast.  stíft plan alveg þangað til 13. mars og þegar 13. mars skellur á hefur örugglega eitthvað bæst á listann. 

skólinn er búinn að birta prófatöfluna okkar og ég get ekki sagt að ég sé sátt við hana.  3. apríl er fyrsta próf og það seinasta 21. apríl ...sem þýðir að ég á ekki eftir að geta fagnað á 21 árs afmælisdeginum mínum.  enginn tími fyrir slíkt fyrr en í maí.  hah... frábært.  18 dagar í þrjú próf og páskafrí þarna á milli?  tímasóun. 

mottó dagsins: það sem gerðist, gerðist ekki og það sem gerðist ekki, gerðist.

klukkan er að verða eitt.  það er laugardagur.  ég sit upp í skóla og er að reyna vinna verkefni.  takið vel eftir reyna, því er greinilega ekki að vinna verkefni í augnablikinu.  þetta er annar laugardagurinn í röð sem ég eyði í skólanum, ég hef aldrei áður eytt laugardögum í skólanum.  aldrei, og ég hélt, ef satt skal segja, að ég yrði aldrei ein af þeim manneskjum sem eyða sínum laugardögum í skólanum.  eintómar breytingar.  svei ósvei.

ég er ótrúlega vanaföst manneskja.  það jaðrar við áráttu hvað ég er vanaföst.  ég borða alltaf það sama á morgnanna, dagurinn er ónýtur ef það er ekki til honey nut serjós.  ég get ekki byrjað að þvo á mér hárið fyrr en ég er búin að loka sjampóbrúsanum vel og vandlega, það getur verið erfitt að loka sumum sjampóbrúsum með hendina fulla af sjampói og spilla engu, en ég er snillingur.  ég legg alltaf á svipuðum stað við skólann (eða ekki við skólann beint, kringluna), ef system-ið ruglast liggur við að ég týni bílnum.  ég sit alltaf á sama stað í stofunni okkar, get ekki einbeitt mér ef einhver annar er í sætinu mínu.  ...og til að enda þessa upptalningu mína þá leggst ég alltaf fyrst á vinstri hliðina þegar ég fer upp í rúm að sofa, þó ég sofni yfirleitt alltaf á þeirri hægri. 

kannski ef ég væri ekki svona, eins og ég er, hefði mér tekist að hætta að blogga, þrátt fyrir þessi nokkru mótmæli og einu stóru hótun.  gleði ógleði.

í gær droppaði ég í heimsókn til jenný, í fyrsta skipti í nýju íbúðina.  það var indælt.  elva marín, dóttir elvars, var samt svo góð rúmlega hálf ellefu, að benda í átt að útidyrahurðinni og biðja mig vinsamlegast að fara, og ég þorði ekki öðru en að hlýða.  börn elska mig. haha.

...ég ætla svo að fara aftur til jenný í kvöld (fá vonandi að vera aðeins lengur) og horfa á sylvíu bursta eurovision.  þó að sylvía sé auðvitað fyndin, æðisleg og ótrúlega sexy (kynþokkafyllsta kona íslands skv. hlustendum rásar 2), þá er hún eiginlega búin að skemma alla eftirvæntingu fyrir mér.  ég er nefnilega pínu fan þessarar yndislega hallærislegu keppni, án allrar ofstæki þó, og hefði viljað upplifa meiri spennu um það hver fer eiginlega út.

kvöldið er tíminn til að varast bjórinn, vinna gegn óværunni sem býr í flöskunni og bera sigur af hólmi.

eins og þér óskið.  ég blogga.  ég lofa að þetta verður ekki skemmtilegt blogg.  þetta verður aðallega kvart, kvein og eymd alheimsins.  ég sem sagt.   …eeen ég verð að segja að það var batusi sem réði úrslitum um ákvörðun mína að þessu sinni, líf án möguleika á batusi er ekkert líf.  …ooog ég vil einnig bæta við:  binni, mér finnast þessar hótunaraðgerðir þínar ómannúðlegar, þær eru örugglega brot á einhverjum alþjóðasáttmála um mannréttindi sem litla ísland (og þar með sauðárkrókur) er aðili að. 

talandi um sauðárkrók.  ég hef verið að velta fyrir mér andanum sem ríkir á meðal ungs fólks þar í bæ.  hann er mjög frjálslegur en ég ætla ekki að fara nánar út í það  (ég vil ekki að þessi færsla verði bönnuð börnum).  á vissum tímapunkti, þ.e. þegar ég var 16 ára, ung, fersk og full af fyrirheitum, fannst mér ekkert athugavert við sauðárkrók og það sem þar gerðist.  í dag hins vegar, finnst mér margt vert að athuga.  ég heyri stundum hlutum fleygt, s.s. ég heyri slúður einstaka sinnum, og mér finnst margt furðulegt, absúrd jafnvel. 

pælingin mín í sambandi við allt þetta er:  er eitthvað að mér?  eða sauðarkrók?  (þið eruð kannski að hugsa núna: “hvað er eiginlega að henni, sauðarkrókur er ekkert einsdæmi, djöfulsins snobb er þetta…” o.s.frv. en hið nýfundna snobb mitt verður næst til umræðu, ég lofa).

ég er alltaf að færast lengra og lengra inn í einhvern heim, þar sem ekkert má og ekkert gerist helst, nema undir yfirborðinu.  ég kenni engum um nema sjálfri mér, þetta er fullkomlega minn tilbúningur.  …en er heilbrigt að lifa í svoleiðis heim?  eða eru lifnaðarhættirnir á sauðárkrók heilbrigðir?  (sama spurning og áðan en bara til að leggja áherslu á orð mín).  ég held að það sé hægt að finna bæði rök með og móti báðum niðurstöðum en ég hef engin svör. 

ég veit að ég er í þessu bloggi búin að gera sauðárkrók að holdgerving hins illa.  ég meina samt ekkert illt með þessu.  ég er líka að ýkja stórlega, þetta gildir alls ekki um allt og alla á sauðárkrók.  mér finnst mjög gaman að vera á sauðárkrók eina og eina helgi, gera ekki rassgat með vinum mínum og djamma svo hressilega. 

en þá um snobbið.  ég komst að því á laugardaginn, að eftir að ég drakk nokkra bjóra, birtist eitthvað snobb í mér sem ég réði ekkert við.  (ég veit að sumir halda að ég sé alltaf snobbuð en þeir aðilar þekkja mig einfaldlega ekki vel).  snobbið birtist s.s. þetta kvöld og það olli mér engum heilabrotum fyrr en daginn eftir.  …reyndar var margt sem olli mér heilabrotum daginn eftir, enda mjög þunn og veikburða þar með.  það sem hræddi mig mest við þetta, er að ég held, að þetta snobb (sem kemur beint upp úr grænum, vinalegum flöskum) sé komið til að vera.  niðurstaðan er því sú að ég verð leiðinleg þegar ég drekk.  beware.

ég hef ákveðið að hætta ekkert á næstunni í lögfræðinni.  fyrsta ástæðan er sú að ég vil ekki gefast upp.  önnur ástæðan er sú að mér er farið að líka ágætlega við námið og ég er farin að sjá kosti hr og kann vel við þá.  þriðja ástæðan er sú að ég er búin að sjá hversu ótrúlega víðtækt þetta nám er, það snertir ólíklegustu anga þjóðfélagsins og ég er t.d. farin að horfa á fréttirnar (þó að ykkur finnist það kannski ekki merkilegt) með nýrri og dýpri sýn.

með þeirri ákvörðun að gefast ekki upp á lögfræðinni finnst mér samt eins og ég sé að gefast upp á myndlistinni, eða ekki gefast upp á henni heldur að gefa hana eftir.  ég veit að ég get alltaf málað “on the side” en það sama gildir ekki um lögfræðina.  “on the side” virðist bara eitthvað svo lítilfjörlegt og það felur ekki í sér neina frekari kennslu (sem kæmi alltaf að góðum notum, því let´s face it, ég er enginn da vinci).

þetta var löng færsla sem ég vona að hinir fimm lesendur síðunnar njóti.

kv. tinna

takk eydís... þú gleður mitt litla hjarta. 

vegna skorts á virkum lesendum held ég hætti þessu bara... í bili.  ég ætla sem sagt að taka mér smá pásu. 

ég skrifa í dagbók út frá kertaljósi í baðstofunni á kvöldin í staðin til að létta á mínu litla hjarta og bitru sál.

lok lok og læs og allt í stáli, lokað fyrir Páli.